Walther von der Vogelweide, under der linden

 

  1955, Michael Hamburger:

(this was his 3rd published version)

 

Under der linden
an der heide,
dâ unser zweier bette was,
dâ mugt ir vinden
schône beide
gebrochen bluomen unde gras.
vor dem walde in einem tal,
       tandaradei,
schône sanc diu nahtegal.

 

Under the lime-tree,

By the heath,

Where with my well-beloved I lay,

You can go and see –

Pleasant both –,

Flowers and grass we broke that day,

Where the forest meets the dale:

            Tandaradee!

Sweetly sang the nightingale.

 

Ich kam gegangen
zuo der ouwe:
dô was mîn vriedel komen ê.
dâ wart ich enpfangen,
hêre frouwe!
daz ich bin sælic iemer mê.
kuste er mich? wol tûsentstunt:
       tandaradei,
seht wie rôt mir ist der munt.

 

Here we were meeting;

But already

My well-beloved was waiting there.

Such was his greeting,

Gracious Lady,

That ever since I’ve walked on air.

Did he kiss me?  Yes, and well:

            Tandaradee!

Look how red my lips are still.

 

Dô het er gemachet
alsô rîche
von bluomen eine bettestat.
des wirt noch gelachet
inneclîche,
kumt ieman an das selbe pfat.
bî den rôsen er wol mac,
       tandaradei,
merken wâ mirz houbet lac.

 

With the wild flowers

There my love

Made a lavish bed for me;

This bed of ours,

Should you pass above,

Will make you laugh most heartily.

By the roses you can trace –

            Tandaradee!

Where my head lay in that place.

 

Daz er bî mir læge,
wessez iemen (nû enwelle got!),
sô schamt ich mich.
wes er mit mir pflæge
niemer niemen
bevinde daz wan er und ich,
und ein kleinez vogellîn:
       tandaradei,
daz mac wol getriuwe sîn.

 

Had anyone seen us

Lying there,

(God grant none did!) I’d be ashamed.

What passed between us

Is our affair,

Never to be known or named

But by us and one small bird –

            Tandaradee!

Which may never breathe a word.